Είδα κάτι ενδιαφέρον στο yupi.gr και ήθελα κάπου να το βάλω σχετικό θέμα δεν υπάρχει οπότε ξεκινώ ένα εγώ... άντε και σιδεροκέφαλη.



Τα Καρτούν Που Έσωσαν Την Ποπ
Σε μια εποχή που δε σηκώνει είδωλα, οι Gorillaz μοιάζουν σαν τη μύγα μέσα στο γάλα.


Gorillaz




Τα δύο πρώτα χρόνια της τρίτης χιλιετίας, το ροκ έμοιαζε για πέμπτη ή έκτη (θα σε γελάσω) φορά στην ιστορία του και σίγουρα για πρώτη μετά το εκρηκτικό υπερατλαντικό δίπολο grunge και brit-pop των early 90s να ζει ξανά μεγάλες πιένες, να τρώει λίγες ακόμη από τις σάρκες του (κοινώς να κλέβει το ίδιο του το παρελθόν – και αυτό το λέω για καλό) για να μπορέσει να βγει ασπροπρόσωπο σε μία ακόμη νέα γενιά.



Οι Strokes είχαν κυκλοφορήσει το καταπληκτικό ντεμπούτο τους Is This It (το Nevermind των 00s;), οι White Stripes (που υπήρχαν από το 99) μόλις είχαν ξεφύγει από τη μέγγενη της καλτ garage-rock κάστας του Ντιτρόιτ, οι Interpol είχαν κερδίσει με το σπαθί τους την κορώνα των καλύτερων ρεβιζιονιστών της Joy Division-ικής ηρωικής κατάθλιψης και ο Άλεξ Καπράνος ήταν προ των πυλών που θα τον έφεραν στο φως των αστεριών. Κοινώς το ροκ γινόταν ξανά επίκαιρο, καβάτζωνε ξανά την πρωτιά στην ατζέντα της πιτσιρικαρίας, μέσω μιας φουρνιάς συγκροτημάτων που εν πολλοίς δε χρειάζονταν καν να τριμάρουν τα γένια τους για να δείχνουν τριών ημερών αξύριστοι (ήταν τόσο νέοι που δεν έβγαζαν πολλά).



Η εποχή δηλαδή δεν έδειχνε να είναι πρόσφορη για μία εκ πρώτης όψεως μπάντα-καπρίτσιο ενός ιδιοφυούς Βρετανού μουσικού - έστω ίσως του πιο ιδιοφυούς της γενιάς του, όπως δικαίως θεωρούταν και τότε αλλά και σήμερα ο Damon Albarn των Blur – πόσο μάλλον όταν αυτή η ρημάδα η μπάντα ήταν ένα τσούρμο από manga-alike καρτούν. Και όμως, οι Gorillaz με το ομώνυμο ντεμπούτο τους κατάφεραν να πουλήσουν μερικά εκατομμύρια αντίτυπα και να πετύχουν γρήγορα αυτό για το οποίο οι Blur (και οι Oasis) μάτωσαν για να καταφέρουν: το breakthrough στην Αμερική. Και αυτό θα ήταν μόνο η αρχή. «Αρχικά όλοι νόμιζαν ότι έστησα τους Gorillaz, ένα γκρουπ από καρτούν δηλαδή, για να καυτηριάσω τη μανία της σύγχρονης κοινωνίας με τους σελέμπριτι. Δεν ήταν ακριβώς έτσι. Δεν ήθελα να καυτηριάσω. Απλά να κάνω ένα δηκτικό σχόλιο. Για όλους όσοι συμμετέχουμε πάντως, είναι μία διαδικασία πολύ απελευθερωτική, και πολύ διαφορετική απ’ ότι κάναμε μέχρι τώρα. Μπορεί γι’ αυτό να είχε τόση επιτυχία το πείραμά μας. Ο κόσμος να ήθελε κάτι διαφορετικό». Τάδε έφη Ντέιμον Άλμπαρν.



Τέσσερα χρόνια αργότερα το momentum του πρώτου κύματος του νέου ροκ (που βέβαια έμοιαζε με το παλιό, αλλά δεν είναι της παρούσης) είχε αρχίσει να σώνεται, οι Strokes φάνταζαν μικροί μπροστά στη Duran Duran-ική επέλαση των Killers, και οι Blur είχαν επισήμως κατεβάσει ρολά. Οπότε ο Ντέιμον Άλμπαρν είχε κι άλλο ελεύθερο χρόνο για να μπει στο στούντιο μαζί με τον Jamie Hewlett (το έτερον ήμισυ του πυρήνα της μπάντας, ο οποίος αναλάμβανε όλο το εικαστικό κομμάτι της) και να βγει από αυτό με το δεύτερο άλμπουμ των Gorillaz. Στα credits του οποίου έβλεπες συμμετοχές από De La Soul μέχρι Άικ Τέρνερ και από τον Σον Ράιντερ των Happy Mondays (που τραγουδούσε στο καραμπινάτο σινγκλ «DARE») μέχρι τον Ντένις Χόπερ (!).



«Νομίζω ότι με αυτό τον δίσκο γίναμε ένα πραγματικό γκρουπ. Εντάξει, λίγο σουρεαλιστικό. Οι Gorillaz μπαίνουν στο στούντιο και είναι σα να αφήνουν ανοιχτή την πόρτα για το πάρτι. Για τους φίλους μας. Ή και για τους φίλους των φίλων μας. Αν έχεις όρεξη να τραγουδήσεις, άνοιξε την πόρτα και άρπαξε το μικρόφωνο. Θα σου βγει χωρίς πίεση».



2010: Μέχρι και το nu-rave μας τελείωσε, μέχρι και οι hipsters βαρέθηκαν να χορεύουν σε «κλαμπ της συμφοράς», όπως έλεγαν προ αμνημονεύτων οι Στέρεο Νόβα, και τώρα που όλοι αναρωτιούνται «και τώρα τι;», ο Ντέιμον Άλμπαρν ξανακάνει το χατ-τρικ. Αυτή τη φορά στο άρμα των guests αυτή τη φορά έχουν ανέβει από τον Σνουπ Ντογκ και τον Mos Def μέχρι τον Λου Ριντ και το Μπόμπι Γούμακ. «Δεν είναι ευχάριστη η εποχή που ζούμε. Είναι σαν τα πάντα να έχουν φτάσει στο απροχώρητο. Πόλεμοι, βία, φτώχεια είναι πράγματα που όλοι τα βιώνουμε σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό». Ίσως γι’ αυτό ο Ντέιμον και το τρελό παρεάκι του κυκλοφόρησαν το Plastic Beach ένα δίσκο τέλειας ποπ που παντρεύει τη λευκή και μαύρη αισθητική όπως το γιν με το γιαν, ένα δίσκο που υπηρετώντας ευλαβικά την καθαρόαιμη ποπ όπως αυτή εννοούταν πριν γίνει κακόγουστο αστείο αλα Lady Gaga καταλήγει να γίνει πολύ πιο προχώ απ’ όσο θα καταφέρουν ποτέ η κάθε Gaga (πάλι αυτή) όσα φτερά κι αν βάλει στην κεφάλα της, και ο κάθε ψευδο-hipster σε κρίση ταυτότητας.





* Από το Nitro Απριλίου

Αλίμονο Στους Νέους



Ο Τόλης Φασόης, πάλαι ποτέ ηγέτης των Sharp Ties, που στα 80s άλλαξαν τον χάρτη του ελληνικού ροκ, δε θα κρεμάσει ποτέ την κιθάρα του.
Φασόης
Όταν έπεσε η Χούντα, οι νέοι στράφηκαν στο πολιτικό τραγούδι - ήταν σκασμένοι από την εφταετία και ήθελαν να ακούσουν όσο Θεοδωράκη τραβούσε η ψυχή τους. Η Αριστερά της μεταπολίτευσης, άλλωστε, είχε άτυπα απαγορεύσει στα μέλη της να ακούνε ροκ, καταδικάζοντάς το ως «αμερικανόφερτη υποκουλτούρα».



Αυτό πήγε πολύ πίσω την υπόθεση ελληνικό ροκ σε σχέση με αυτό που συνέβαινε στον υπόλοιπο κόσμο. Όταν το χίπικο εντουράζ του Σαββόπουλου έπαιζε στο Κύτταρο, στο εξωτερικό τα παιδιά των λουλουδιών είχαν αποχαιρετήσει την αθωότητα και οι πανκ είχαν αρχίσει να παίρνουν κεφάλι. Και το 80 οι Sex Pistols είχαν ήδη παρελθόν, αλλά στην Ελλάδα οι πρώτοι πανκ που εμφανίζονταν δειλά-δειλά ήταν δακτυλοδεικτούμενοι ακόμη και από τους (υποτίθεται ανοιχτόμυαλους) ροκάδες.



Το ότι μια μπάντα σαν τους Sharp Ties, που είχε πιάσει εντελώς τον βρετανικό πανκ-ροκ απόηχο, έφτασε να γεμίζει το Σπόρτινγκ ήταν ένα μεγάλο, όμορφο παράδοξο. Όπως λέει και ο Τόλης Φασόης, πρώην τραγουδιστής και εγκέφαλος τους, «Οι ροκάδες είχαν πρόβλημα με τους κοντοκουρεμένους και μακιγιαρισμένους πανκάδες. Δεν τους πείραζε τόσο το είδος της μουσικής, όσο το στυλ. Όμως το 81 στο Σπόρτινγκ, πρωτοείδα τους ροκάδες να χορεύουν τα κομμάτια μας. Τότε κατάλαβα πως το καινούργιο είχε επιβληθεί». Κυρίως με το buzz ενός και μόνο τραγουδιού, του «Get that beat» που δεν έχει σταματήσει να ακούγεται σε κάθε ροκ μπαρ που σέβεται τον εαυτό του. «Υπάρχει κόσμος που εκπλήσσεται όταν λέω ότι το τραγούδι γράφτηκε από ένα ελληνικό συγκρότημα, ότι είναι δικό μου».



Το πρώτο μισό των 80s οι Sharp Ties ήταν ό,τι και οι Τρύπες μια δεκαετία αργότερα. Και γι’ αυτό διαλύθηκαν. «Δε συμφωνούσα με την εμπορική κατεύθυνση που είχαμε πάρει στον τρίτο μας δίσκο. Όσο γλυκιά είναι η επιτυχία, συνοδεύεται από πιέσεις που σε απομακρύνουν από τους λόγους που σε έκαναν να αρχίσεις το ταξίδι. Απόλαυσα την αναγνωρισιμότητα μου. Όμως το 87, σε μια συναυλία κατάλαβα πως δεν ευχαριστιόμουν αυτό που έκανα. Προτίμησα να βρω μια δουλειά που θα μου εξασφάλιζε οικονομική ανεξαρτησία, για να ασχοληθώ με τη μουσική χωρίς συμβιβασμούς». Σήμερα που ο Φασόης τα βράδια παίζει live τα τραγούδια του πρώτου σόλο δίσκου του, Just For A Day, (οσονούπω θα περιοδεύσει με τους Κατσιμιχαίους), τα πρωινά εξακολουθεί να διδάσκει αγγλικά στη Σχολή Μωραϊτη. «Οι μαθητές μου ξέρουν ότι είμαι και μουσικός, αν και δεν ξέρουν τί ακριβώς κάνω στη σκηνή. Βέβαια έχουν δει τα βιντεάκια στο Youtube». Αχ, αυτό το ίντερνετ.

Το πολύ δημοφιλές Αγγλικό συγκρότημα Placebo ξαναέρχεται στην Θεσσαλονίκη. Οι φίλοι της alternative rock σκηνής θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν ένα πολύ ωραίο live στις 10 Σεπτεμβρίου 2010 στο θέατρο Γης.

Όσο αφορά τα εισιτήρια της συναυλίας, τα πρώτα 1000 θα κοστίζουν 30 ευρώ, ενώ όλα τα υπόλοιπα 35! Αν πάλι δεν προνοήσετε να προαγοράσετε το εισιτήριό σας και πάτε να το πάρετε από την είσοδο του θεάτρου πριν από την συναυλία, να έχετε έτοιμα στην τσέπη σας 40 ευρώ! Τα μαγικά χαρτάκια μπορείτε να τα προμηθευθείτε από το Ticket House (Μητροπόλεως 102, Θεσσαλονίκη) ή ηλεκτρονικά από το ticket pro.

Στην συναυλία οι Placebo σίγουρα θα παίξουν κομμάτια από τον τελευταίο τους δίσκο (Battle for the sun) ο οποίος κυκλοφόρησε το 2009, αλλά και παλιές καλές τους επιτυχίες όπως το Every you every me, το special k, και άλλα. Δείτε μερικά βιντεάκια των Placebo για να αρχίσετε την προθέρμανση.

Όσοι έχετε κανονίσει κάτι για τις 10 Σεπτεμβρίου και δεν μπορείτε να πάτε, δείτε στην ατζέντα σας αν έχετε κάτι για τις 11 Σεπτεμβρίου. Αν όχι, πεταχτείτε μέχρι το Terra Vibe στην Αθήνα (Μαλακάσα)! Θα τους βρείτε εκεί!

Πηγή: www.newsfilter.gr